Serenada (Ständchen)

W skrócie

Kompozytor: Franz Schubert
Rok powstania: ok. 1828
Pochodzi z cyklu: Schwanengesang („Łabędzi śpiew”)

O utworze

● Serenada jest jedną z najbardziej znanych pieśni Schuberta.
Pierwotnie była napisana na głos i fortepian.
Tekst opowiada o nocnym wyznaniu miłości pod oknem ukochanej.
Później powstało bardzo wiele aranżacji instrumentalnych.
● Schubert skomponował ten utwór w ostatnim roku swojego życia.

Serenada w wykonaniu Marka i Wacka

Marek i Wacek to polski duet fortepianowy:
• Marek Tomaszewski
• Wacław Kisielewski
Grali razem na dwóch fortepianach, tworząc bardzo charakterystyczne brzmienie.
Byli znani szczególnie w latach 60.–80. i występowali na całym świecie.
Duet Marek i Wacek był jednym z niewielu duetów fortepianowych na świecie, który potrafił połączyć:
◦ muzykę klasyczną
◦ muzykę filmową
◦ muzykę rozrywkową
i robić z tego coś bardzo eleganckiego.
Byli wyjątkowi.
Ich muzyka brzmiała tak, jakby grał jeden człowiek na dwóch fortepianach. Po tylu latach grania razem:
◦ czuli tempo bez patrzenia
◦ reagowali na siebie natychmiast
◦ potrafili zmieniać dynamikę w tej samej sekundzie
To się buduje latami wspólnego grania i ogromnym zaufaniem.

Światowa kariera

Największą karierę zrobili we Francji. Grali:
◦ w paryskiej Olympii
◦ w największych salach koncertowych Europy
◦ w telewizji wielu krajów.
Na Zachodzie byli prawdziwymi gwiazdami.
◉ Historia zakończyła się nagle.
W 1986 roku Wacław Kisielewski zginął w wypadku samochodowym.
To był ogromny szok dla świata muzyki.
Po śmierci Wacława Kisielewskiego Marek Tomaszewski próbował jeszcze przez chwilę grać w duecie z innymi pianistami, ale szybko z tego zrezygnował.
Niektórych rzeczy po prostu nie da się powtórzyć.
Marek i Wacek pozostali legendą duetu fortepianowego.

Kilka słów ode mnie

W Serenadzie czuję przede wszystkim nocny romantyzm.
Jest w niej delikatny smutek, może nostalgia, ale jednocześnie dużo piękna.
W wykonaniu Marka i Wacka utwór nabiera trochę jaśniejszego, bardziej radosnego odcienia.
Ich gra na dwóch fortepianach jest dla mnie niezwykła — pełna emocji i wyobraźni.
W ich wykonaniu Serenada brzmi zupełnie inaczej.
Jakby znany utwór nagle nabrał nowej głębi i emocji.
Jest wyjątkowa, bo:
◦ przenosi pieśń na dwa fortepiany
◦ dodaje dramatyzmu i romantycznej ekspresji
◦ brzmi niemal jak opowieść.
Bardzo lubię wracać do tego wykonania.
Dla mnie Marek i Wacek pozostają mistrzami fortepianu i aranżacji.